Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταξίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταξίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013

TA 10 ΠΙΟ "ΚΟΥΛΑ" ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Σήμερα δε σας έχω συνταγή αλλά τα 10 πιο περίεργα εστιατόρια του κόσμου. Ξεφύλλιζα τις προάλλες τα "500 Ταξίδια Ζωής στη Γεύση" του National Geographic (φάτε μάτια ψάρια που λένε γιατί ταξιδάκι σύντομα δεν προβλέπεται..) και μόλις έπεσα στο συγκεκριμένο άρθρο σκέφτηκα αμέσως ότι ΠΡΕΠΕΙ να το μοιραστώ μαζί σας. Νομίζω ότι κάθε λάτρης του φαγητού όπως η αφεντιά μου θα ήθελε να επισκεφτεί τουλάχιστον ένα από αυτά. Και αρχίζω την παρουσίαση πάραυτα με αυτό που θα ήθελα εγώ περισσότερο να δω ιδίοις όμμασι. Εσείς ποιο προτιμάτε??

1. Ithaa, Conrad Maldives Rangali Island-Μαλδίβες
Απολαύστε το φαγητό σας την ώρα που καρχαρίες, σαλάχια και σφυρίδες βολτάρουν δίπλα σας σε απόσταση αναπνοής καθώς το Ithaa είναι το καλύτερο υποθαλάσσιο εστιατόριο και εκτείνεται μέσα σε ένα τούνελ από όπου η θέα είναι πανοραμική. 


2. Τitanic Τheatre Restaurant- Μελβούρνη
Το φαγητό στο εστιατόριο αυτό είναι άκρως "καταστροφικό" αφού αναβιώνει το τελευταίο δείπνο στον Τιτανικό! Μπορείτε να νοικιάσετε ενδύματα εποχής και να δειπνήσετε με το πλήρωμα, στην πρώτη θέση ή στο τραπέζι του καπετάνιου. 



3. Royal Dragon-Μπανγκόκ
Πρόκειται για το μεγαλύτερο εστιατόριο του κόσμου με 1000 άτομα προσωπικό (ναι καλά διαβάσατε, δε μου ξέφυγε κανένα μηδενικό!!). Μπορείτε να δειπνήσετε σε ιδιωτικές παγόδες, σε αίθουσες καραόκε ή στον Πύργο των 10000 ετών με θέα την Μπανγκόκ.  




4. SnowCastle-Κέμι, Φινλανδία
Όπως θα καταλάβατε ήδη από το όνομά του πρόκειται για εστιατόριο από πάγο. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι επειδή λιώνει την άνοιξη και κατασκευάζεται κάθε χρόνο από την αρχή, έχει κάθε φορά διαφορετικό στιλ. Άρα όσες φορές και να πάτε θα δείτε κάτι διαφορετικό. 



5. Dans le Noir-Λονδίνο, Αγγλία
Δε βλέπετε τίποτα στη φωτογραφία?? μα επειδή ούτε όταν πάτε πρόκειται να δείτε κάτι, αφού όλα λαμβάνουν χώρα στο απόλυτο σκοτάδι!! Στο dans le noir θα φάτε μυστηριώδες φαγητό σερβιρισμένο από τυφλούς σερβιτόρους. Το απόλυτο σκοτάδι σου λέει ενισχύει την αίσθηση της γεύσης και της οικειότητας απέναντι σε αγνώστους....το τολμάτε?? εγώ όχι! 
Τώρα γιατί έχει γαλλικό όνομα ενώ βρίσκεται στο Λονδίνο, θα σας γελάσω και δεν το θέλω!





6. Witold Budryk Chamber-Βιελίτσκα, Πολωνία
Γευματίστε στα αλατορυχεία της πόλης Βιελίτσκα που λειτουργούσαν από τον 11ο αιώνα(!) μέχρι το 1996 που πλημμύρισαν. Να είστε καλά ντυμένοι γιατί η θερμοκρασία κυμαίνεται στους 14 βαθμούς Κελσίου. 


7. Grotta Palazzese-Πολινιάνο α μάρε, Ιταλία
Νομίζω ότι στην προκειμένη η εικόνα μιλάει από μόνη της. Η φυσική ομορφιά σε όλο της το μεγαλείο!Υπάρχει άραγε καταλληλότερο μέρος για ένα ρομαντικό δείπνο από αυτό το φυσικό σπήλαιο που βρίσκεται σε ένα μικρό μεσαιωνικό χωριό της Απουλίας??



8. Fortezza Medicea-Βολτέρα, Ιταλία
Αναρωτηθήκατε ποτέ πως θα ήταν να είστε τρόφιμος φυλακής? ε λοιπόν το Fortezza Medicea σας δίνει τη δυνατότητα να σας λυθεί η απορία. Επιβλητικά φρούρια προστατεύουν ένα πολυτελές εστιατόριο μέσα σε μια φυλακή υψίστης ασφαλείας το οποίο είναι ανοιχτό μια φορά το μήνα.


9. The Treehouse-Κήπος του Αλνγουικ, Αγγλία
Ένα από τα μεγαλύτερα ξύλινα δενδρόσπιτα του κόσμου, αυτό το συγκότημα των 557τ.μ. αγκαλιάζει 16 δέντρα λάιμ που συνδέονται μεταξύ τους με κρεμαστούς διαδρόμους.



10. Perlan-Ρέικιαβικ, Ισλανδία  
Perlan σημαίνει μαργαριτάρι και βρίσκεται πάνω σε 6 γεωθερμικές δεξαμενές νερού. Ο περιστρεφόμενος γυάλινος θόλος σας δίνει τη δυνατότητα να απολαύσετε θέα 360 μοιρών. Είναι ένα από τα πιο πολυτελή εστιατόρια του Ρέικιαβικ.


Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη


Posted by Picasa
Ένα από τα εφηβικά μας όνειρα ήταν να επισκεφτούμε (μαζί βέβαια!) την Αιώνια Πόλη, το οποίο εν έτει 2011 καταφέραμε και πραγματοποιήσαμε (αργήσαμε λίγο αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ). Άξιζε τελικά την αναμονή καθώς η Ρώμη όχι μόνο ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μας αλλά τις ξεπέρασε κιόλας!
Η συμβουλή μας για όσους έχουν σκοπό να την "περπατήσουν" είναι, πρώτον να εξασφαλίσουν περισσότερες από τέσσερις μέρες διαμονή λόγω της πληθώρας αξιοθέατων. Εμείς τόσες είχαμε και δεν μας έφτασαν ούτε για ζήτω! Στην προσπάθειά μας να επισκεφτούμε όσα περισσότερα μέρη γίνεται, όταν γυρίσαμε επιδοθήκαμε σε απανωτά ποδόλουτρα για να συνέλθουν τα πόδια μας. Πράγμα που μας οδηγεί στη δεύτερη συμβουλή: Πάρτε απαραιτήτως αθλητικά παπούτσια! 
Ακολουθούν τα μέρη που προλάβαμε να επισκεφτούμε γι'αυτό μην το πάρετε ως πιστό οδηγό της Ρώμης αλλά σαν πρόταση των πιο φημισμένων γωνιών της πόλης       
Για όλους εμάς που αγαπάμε το καλό φαγητό και τη δοκιμή τοπικών προϊόντων επιβάλλεται μια βόλτα στο Campo dei Fiori (= λιβάδι των λουλουδιών), την παλαιότερη υπαίθρια αγορά της Ρώμης. Εκτός από τα κλασικά μεσογειακά προϊόντα θα βρείτε και μερικά πιο σπάνια, όπως λευκά μούρα, ασπροκέρασα και αγριοφράουλες (Φράγκολε ντι Νέμι). Η αγορά λειτουργεί Δευτέρα με Σάββατο από τις 7 π.μ. ως τις 2 μ.μ.
Στην περιοχή γύρω από την παραπάνω πλατεία βρίσκεται και η παλαιοχριστιανική εκκλησία Santa Maria in Cosmedin με τη διάσημη πέτρινη μάσκα που αναπαριστά έναν ποταμίσιο θεό και ονομάζεται Bocca della verita (=Στόμα της Αλήθειας). Σύμφωνα με τον μύθο αν ένας ψεύτης βάλει το χέρι του μέσα στο στόμα θα το χάσει!
Εμείς το τολμήσαμε...Εσείς??

εεεεπ, κλέβουμε Σοφούλα? πιο μέσα το χεράκι, δεν είναι ακουμπιστήρι το στόμα του κυρίου!!

Ανάψαμε και το κεράκι μας σαν καλά κορίτσια!

Όσοι ενδιαφέρονται για την αρχιτεκτονική πρέπει σίγουρα να επισκεφτούν το Πάνθεον. Όπως φανερώνει το όνομά του το Πάνθεον είναι ένας ναός που χτίστηκε επί Αδριανού και ήταν αφιερωμένος σε όλους τους θεούς. Πρόκειται για ένα θαύμα αρχιτεκτονικής και μαθηματικής αρμονίας. Είναι το καλύτερα διατηρημένο κτίριο της ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής και αυτό που άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή.


Fontana di Trevi: Το κέρμα δεν το ρίχνουμε για να κάνουμε ευχή αλλά για να επιστρέψουμε κάποια στιγμή στη Ρώμη. Και μην απλώστε χεράκι να πάρετε κανένα ψιλό για το λεωφορείο γιατί οι carabinieri καραδοκούν.
Κολοσαίο το πρώτο μόνιμο αμφιθέατρο της Ρώμης και φυσικά το μεγαλύτερο της αυτοκρατορίας. Διάδρομοι στο εσωτερικό διατεταγμένοι ακτινωτά και κυκλικά καθώς και 76 έξοδοι επέτρεπαν στους θεατές να εγκαταλείπουν το κτίριο μέσα σε λίγα μόλις λεπτά!


Βασιλική Αγίου Πέτρου στο Βατικανό: Η ουρά που περιμένει απ'έξω θα σας τρομάξει (μπορεί και να ξεπερνά το χιλιόμετρο!) αλλά αξίζει τον κόπο και μόνο για να δείτε την Pieta του Michellangelo. A! και μη βάλετε κοντή φούστα, θα φάτε πόρτα!



Must Do: για καφέ και τιραμισού στην piazza Navone
               παγωτό στη Fontana di Trevi
               ψώνια στην piazza di Spagna
               πίτσα και μακαρονάδα στο Κολοσαίο
               γύρος της πόλης με τα τουριστικά διώροφα λεωφορεία
               επίσκεψη στο εθνικό μουσείο


Πάρτε μια γεύση!!




Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

Κέρκυρα,Κέρκυρα με το Ποντικονήσι...


"Κέρκυρα Κέρκυρα με το Ποντικονήσι,
με τα καντούνια τα στενά που τα 'χω σεργιανίσει.."
τραγουδούσε η Ρένα Βλαχόπουλου και εμείς καθότι ήμασταν μικρά και ενθουσιώδη, θέλαμε να τα σεργιανίσουμε και εμείς. Μετά από χρόνια και καιρούς λοιπόν ήρθε η ώρα να πατήσουμε το πόδι μας στη γραφική Κέρκυρα, να βολτάρουμε στα δρομάκια της και να ανακαλύψουμε μέρη και γεύσεις που δε φαίνονταν στις παλιές ελληνικές ταινίες. 
Για παράδειγμα δε γνωρίζαμε ότι μπροστά από το τραγουδισμένο Ποντικονήσι βρίσκεται η Παναγία των Βλαχερνών, μια μικρή εκκλησία μέσα στο λιμανάκι. Εκεί οι τουρίστες, πριν μπουν μέσα στην εκκλησία, συνήθως περιμένουν με τις φωτογραφικές ανά χείρας, καθώς από εκείνο το σημείο πετάνε συχνά αεροπλάνα πολύ χαμηλά, μήπως και πετύχουν κάποια φωτογραφία με αεροπλάνο πάνω από το κεφάλι τους!
Δεν ήταν δυνατό να έρθουμε ως την Κέρκυρα και να χάσουμε το φημισμένο Αχίλλειο, το ανάκτορο της αυτοκράτειρας της Αυστρίας Ελισάβετ, που είναι γνωστή ως η μελαγχολική αυτοκράτειρα Σίσσυ.Στο παλάτι ερχόταν κατά διαστήματα μετά το θάνατο του γιου της Ροδόλφου και το όνομα του ανακτόρου το εμπνεύστηκε η ίδια από την Ιλιάδα του Ομήρου και τον ήρωά της Αχιλλέα. Αφού πρήξαμε τα αγόρια μας με ατάκες του τύπου "θα μου πάρεις και μένα ένα τέτοιο σπίτι?" ή "θέλω και εγώ τέτοιους κήπους", μείναμε άλαλες μπροστά στην ομορφιά και τη ζωντάνια του αγάλματος του θνήσκοντος Αχιλλέα, έργο του γερμανού γλύπτη Herter. Στο ίδιο ανάκτορο βρίσκεται και ο πίνακας του Αχιλλέα πάνω στο άρμα του, για τον οποίο υπάρχει η φήμη ότι ο ζωγράφος του αυτοκτόνησε, γιατί ενώ ζωγράφισε όλο τον πίνακα σε κίνηση, άφησε τη ρόδα του άρματος ακίνητη.




Ώρα για μπανάκι! Τι καλύτερο για αρχή από το γραφικό Canal de l Amour. Με το που φτάσαμε μείναμε εκστασιασμένες από την ομορφιά του τοπίου με τα βράχια, τα κολπάκια και τις μικρές σπηλιές μέσα στη θάλασσα. Όταν συνήλθαμε, συνειδητοποιήσαμε ότι οι περισσότεροι λουόμενοι κυκλοφορούσαν πασαλειμμένοι από πάνω μέχρι κάτω με κάτι σαν λάσπη. Χωρίς να ξέρουμε τι είναι, αποφασίσαμε να το βάλουμε και εμείς στα μουτράκια μας, αφού πρώτα υποσχεθήκαμε στους φίλους μας, ότι αν βγάλουμε σπυριά ως το βράδυ από την άγνωστη ουσία, δε θα κλαίμε! Τελικά ήταν άργιλος όποτε καλώς κυκλοφορούσαμε με περισσή χαρά "φορώντας" το, καθώς κάνει πολύ καλό στο δέρμα.


Επόμενη στάση για μπάνιο (την επόμενη μέρα καθότι δεν είναι και κοντά με το Canal de l Amour), η παραλία του Αγίου Γόρδη, δίπλα από το ξενοδοχείο όπου μέναμε, γιατί αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει. Από τη μία πλευρά της θάλασσας άγρια ομορφιά με βράχια μέσα και έξω απ' το νερό, από την άλλη κοσμοπολίτικος χώρος με ομπρέλες, ξαπλώστρες και παραλιακά ταβερνάκια. Αν πάλι προτιμάτε ακόμη πιο "in" καταστάσεις, λίγα χιλιόμετρα παρακάτω απλώνεται σε μεγάλη έκταση μία από τις πιο γνωστές παραλίες της Κέρκυρας, η Γλυφάδα. Για να μην πείτε ότι δε σας προειδοποιήσαμε, τα νερά ειδικά εκεί είναι παγωμένα! 


Αν φτάσετε μέχρι την Κέρκυρα μη χάσετε την ημερήσια εκδρομή που γίνεται με τα καραβάκια σε Παξούς- Αντίπαξους- Γαλάζιες σπηλιές. Πέρα από τα δύο νησιά που είναι πανέμορφα, οι σπηλιές πραγματικά αξίζουν τον κόπο. Η πρώτη και μεγαλύτερη σύμφωνα με τον μύθο ήταν η κατοικία του Ποσειδώνα, θεού της θάλασσας, ενώ η δεύτερη της γυναίκας του Αμφιτρίτης. Το ζωντανό θέαμα που αντικρίσαμε δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε μια απλή φωτογραφία ή ένα βίντεο, απλώς ελπίζουμε να σας δώσουμε μια μικρή γεύση από την παρακάτω εικόνα. 




Και επειδή όταν πηγαίνουμε σε ένα μέρος μας αρέσει να βλέπουμε και ιστορικά αξιοθέατα, δε γινόταν να μην πάμε στο ανάκτορο του Μον Ρεπό και στο παλιό ενετικό φρούριο, μέσα στη χώρα και τα δύο της Κέρκυρας. Το παλάτι του Μον Ρεπό χτισμένο το 1831 ,αποτελούσε τη θερινή έπαυλη του Άγγλου αρμοστή των ιονίων νήσων Φρέντερικ Άνταμ και βρίσκεται μέσα σε ένα καταπράσινο τεράστιο κήπο. Σήμερα στεγάζεται εκεί το μουσείο της Παλαιόπολης. Αν αποφασίσετε να το επισκεφτείτε πάρτε και μαγιουδάκια μαζί σας, γιατί μετά την κοπιαστική ανάβαση των κήπων, μπορείτε να κατεβείτε στην παραλία που βρίσκεται στην πίσω πλευρά του ανακτόρου και να ρίξετε μια βουτιά! 
Το παλιό ενετικό φρούριο τώρα από την άλλη πλευρά της Κέρκυρας, πήρε τη μορφή που περίπου διατηρεί ως σήμερα κατά τα τέλη του 14ου αιώνα μ.Χ., όταν η Κέρκυρα προσαρτήθηκε στη Δημοκρατία της Βενετίας. Στο φρούριο μπαίνεις από μία γεφυρούλα, κάτω από την οποία υπάρχει κανάλι, και μέσα εκτός από τα κανόνια, τις πύλες και τους πύργους μπορεί κανείς να δει και την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Η θέα παρεμπιπτόντως από το κάστρο είναι εκπληκτική!



Δε γινόταν βέβαια στο δικό μας ιστολόγιο να μην αφήσουμε χώρο για τις γευστικές εντυπώσεις μας από την εκδρομή. Στα προαναφερθέντα παραλιακά ταβερνάκια δοκιμάσαμε τις σπεσιαλιτέ της Κέρκυρας όπως παστιτσάδα (αγαπημένο!), σοφρίτο και μπουρδέτο. Τα δύο πρώτα γίνονται με μοσχαρίσιο κρέας ενώ στο δεύτερο κύριο υλικό είναι το ψάρι, συνήθως βραστός σκορπιός, γαλέος ή μπακαλιάρος. Αυτό όμως που δεν μπορούσαμε να χορτάσουμε με τίποτα είναι το παγωτό από το ζαχαροπλαστείο Παπαγιώργης. Αν βρεθείτε εκεί δοκιμάστε οπωσδήποτε την ομώνυμη γεύση καθώς επίσης κουμ-κουάτ και μαύρη σοκολάτα. Από εκεί και πέρα για καφεδάκι και ποτάκι η Κέρκυρα έχει άπειρες επιλογές μέσα στα ιταλικού στυλ στενά της. Εμείς ενδεικτικά προτείνουμε το Μικρό Καφέ που μας άρεσε ιδιαίτερα και για όσους είναι για κάτι πιο κοσμοπολίτικο και...φασαριόζικο το bristol cafe. Για μπάνιο ή για καφέ, για βόλτα ή για φαγητό, η Κέρκυρα σε όλες τις εκφάνσεις της είναι τέλεια, όπως ακριβώς τη φανταζόμασταν.




Τρίτη 19 Ιουλίου 2011

Πήλιο, το βουνό των Κενταύρων



Για να αλλάξουμε παραστάσεις, αντί για το καθιερωμένο σαββατοκύριακο στη Χαλκιδική, αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το Πήλιο, που συνδυάζει βουνό, θάλασσα, τσιπουράκι και καλό φαγητό.
Για όσους δε γνωρίζουν το Πήλιο υπήρξε στην ελληνική μυθολογία η χώρα των Κενταύρων, των δίμορφων όντων με σώμα μισό ανθρώπινο μισό αλογίσιο. Ο δικαιότερος από αυτούς ο Χείρων εκπαίδευε τους γιους των θεών και των ηρώων σε μια σπηλιά κάτω από την κορυφή του Πηλίου. Ανάμεσα στους πιο διάσημους μαθητές του ήταν ο Ασκληπιός και ο Αχιλλέας, ο ήρωας του Τρωικού πολέμου.
Σάββατο πρωί, ξεκινάμε νωρίς για να μη χάσουμε τη μέρα, και ύστερα από 2,5 ώρες διαδρομή φτάσαμε στην Πορταριά, στο σημείο που είναι γνωστό ως "δρόμος προς Μακρινίτσα". Εκεί μας τράβηξαν οι μυρωδιές από τον φούρνο της λαλίστατης και χαρωπής κυρίας Μαρίας. Εκτός από τις τυρόπιτες και τις χορτόπιτες του γυναικείου Συνεταιρισμού που ήταν πεντανόστιμα  πήραμε και τον μποναμά μας (δώρο) τα κουλουράκια διαίτης για τον καφέ. Αφού καρδαμώσαμε, συνεχίσαμε για το ξενοδοχείο. Εκεί μας περίμενε ο φιλόξενος και εξωστρεφής ξενοδόχος, ευγενικός όπως και όλοι οι Πηλιορείτες, ο οποίος μας συνέστησε δύο πανέμορφες παραλίες, εκ των οποίων δυστυχώς προλάβαμε να δούμε μόνο τη μία. Διαλέξαμε τον Μυλοπόταμο που είναι ο πιο γνωστός και αφήσαμε την Φακίστρα για την επόμενη φορά. Αν και ήταν μακρυά άξιζε τον κόπο και η διαδρομή ήταν πανέμορφη. Φύση που οργιάζει, τρεχούμενα νερά, μεθυστικά αρώματα και πανδαισία χρωμάτων, άγρια φύση με βράχια να περικυκλώνουν την παραλία.


Μυλοπόταμος




Όσοι δεν έχουν επισκεφτεί ξανά το Πήλιο πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσουν σπετζοφάι και αγριογούρουνο που είναι δύο από τις σπεσιαλιτέ τους (θα ακολουθήσει συνταγή προσεχώς). Καθότι είναι καλοκαίρι και τα δύο προαναφερθέντα φαγητά πέφτουν λίγο βαριά και επιπλέον τα έχουμε ξαναδοκιμάσει, προτιμήσαμε να απολαύσουμε θαλασσινά συνοδεία τσίπουρου στην ακροθαλασσιά στην Αγριά.

Την επόμενη μέρα βολτάραμε στα μαγαζιά της Μακρινίτσας για παραδοσιακά προϊόντα. Αυτά που επιλέξαμε και θα προτείνουμε και σε εσάς είναι: από γλυκά του κουταλιού φιρίκι (ποικιλία μήλου) και κάστανο, λικέρ καρύδι, χυλοπίτες (αν σας αρέσουν οι γλυκές γεύσεις προτιμήστε από σιμιγδάλι, αν όχι πάρτε αυτόν από αλεύρι) και τέλος τραχανά με λαχανικά, γλυκό ή και ξινό (έχει για όλα τα γούστα!).


Μετά από τα ψώνια πήγαμε για μια δεύτερη βουτιά, αυτή τη φορά πιο κοντά, στην παραλία Παπά Νερό δίπλα στον Άγιο Ιωάννη. Αν δε σας αρέσει η συγκεκριμένη μπορείτε να διαλέξετε μία από τις άλλες δύο που βρίσκονται σε διπλανούς κόλπους, τις Πλάκες και τον Άι Γιάννη.

Παπά Νερό
Για το βραδάκι επιβάλλεται μία βόλτα στο κοσμοπολίτικο λιμάνι του Βόλου με τα πολυάριθμα εστιατόρια και μπαρ με φόντο τα αραγμένα ιστιοπλοϊκά και τον έναστρο ουρανό.
Το διήμερο μας άφησε με τις πιο όμορφες αναμνήσεις και την πεποίθηση ότι θα επιστρέψουμε κάποια στιγμή στο βουνό των Κενταύρων.             

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

share